Over N=1 en een hoop voetbalgemak

Het was me het weekendje wel. Veel logische winnaars, maar bovenal veel leuk voetbal. Of we nu over Betis v Real Madrid, Atlético Madrid v Granada of Barça v Villarreal spreken. Daarnaast heb ik op de andere velden met Morales, Campaña, Merino en David Silva genoeg kunstenaars in acties gezien. Met een doordeweekse speelronde in het vooruitzicht is er de wekelijkse round-up.

Uitslagen, via futbol24.com

Real Betis v Real Madrid

Het was een genoegen om zaterdagnacht na een avond vol voetbalgeweld deze kraker terug te kijken. Dat plezier mag ook wel met zoveel voetbal op het veld bij beide ploegen. Real Betis was de nummer 15 van het vorige seizoen, maar met Pellegrini aan het roer was daar zaterdagavond niet veel van te merken tegen de kampioen.

Real Betis startte met twee verrassingen: Robles keepte voor de geblesseerde Bravo, Sanabria kreeg voorin de voorkeur boven spits Borja Iglesias. Real Madrid verscheen met een 4–4–2 aan de start waarin Jovic de opvallendste naam was, want die zien we eigenlijk bar weinig in actie. Valverde was de vierde man op het middenveld boven Modric.

In de openingsfase was het meteen goed opletten; waar Mendy en Benzema als vanouds waren aan Madrid-zijde, lieten Emerson, Canales en Sanabria zich vroeg gelden. Laatstgenoemde kopte na een goede voorzet van Canales op Courtois. Het was echter Real Madrid dat de leiding pakte; Valverde gaf als vanouds goed druk op de bal, werkte samen met Benzema en tikte de 0–1 binnen waarbij de linkerzijde van de verdediging van Betis (Alex Moreno en Bartra) te kijken werden gezet. Meteen daarna had Ramos een open kans op de 0–2, maar hij liet na om het duel praktisch te killen.

Na de open kans van Ramos in minuut 14(!) was het voor de rest van de eerste helft aan Betis. Met dienstbare controleurs William Carvalho en Guido Rodriguez werden voorwaarden geschept om Sergio Canales en Nabil Fekir te laten dicteren en dan is het gewoon werkelijk genieten in combinatie met Sanabria en Emerson die zich het schompes werkten. Uiteindelijk viel de 1–1 uit een korte corner waarbij Canales een geweldige voorzet leverde op Mandi; de 2–1 was zichtbaar een fijnere aanval met Canales, Fekir en uiteindelijk William Carvalho als eindstation.

Zidane werd in de rust tot omzettingen gedwongen; Kroos haakte vlak voor rust al af met een blessure en Odegaard moest ook het veld ruimen. Aan de hand van Modric en Isco liep het uiteindelijk veel beter. Emerson (eigen goal 2–2) kon zich moeilijk wapenen tegen Mendy’s verwarrende loopacties, waar Bartra en Alex Moreno het aan de andere zijde bijster waren. Ramos, Benzema en Valverde voerden de boventoon. In de 51e minuut was er een vreemd moment waar Benzema’s inzet over de lijn leek te zijn, maar de goal werd niet gegeven.

De pijp raakte steeds leger bij Betis en de witte vlag leek gehesen toen Emerson discutabel met rood van het veld werd gestuurd nadat hij de doorgebroken Jovic onderuit zou hebben gehaald. Tot overmaat van ramp ging Bartra voor de zoveelste keer de mist in met hands en kon Ramos vanaf 11 meter 2–3 maken.

Bij Betis was er na afloop woede bij Pellegrini en Robles over de schedsrechtersbeslissingen wat ze nog op een schorsing kan komen te staan. Als we eerlijk zijn; Betis is op de goede weg om na twee jaar drama weer eens goed te presteren, maar er is nog een weg te gaan op defensief gebied. Bartra is simpelweg een drama naast Aissa Mandi terwijl linksback Alex Moreno het spoor ook te vaak bijster is. Echter, met Guido Rodriguez en William Carvalho lijkt er eindelijk een goede balans waardoor de voorhoede gevaar kan stichten. Concreet: Canales heeft tot nu toe gemiddeld 7 acties per 90 minuten die tot een schot leiden.

Real Madrid liet vooral de kracht van de veelzijdige selectie zien. Is er een mindere fase/tegenslag, dan kan je altijd weer bijsturen met wat wissels. De terugval tussen de 15e en 45e minuut is wel enigszins apart. Zeker na de kans van Ramos in de 14e minuut hadden ze door kunnen drukken en drukken. Woensdag wacht Real Valladolid voor ze, zondag Levante; dat doen ze zonder Kroos die er twee weken uit ligt.

Atlético Madrid v Granada

Met een half oog op Alaphilippe die wereldkampioen werd, zat ik klaar voor de seizoenstart van Atlético. Daar zou je toch wat cynisch over zijn geweest als Suárez niet was gekomen; nu was het anders. Luisito en Marcos Llorente begonnen op de bank; Correa en Carrasco mochten Félix en Costa helpen. Granada rouleerde door vanwege de Europese verplichtingen.

De eerste keer dat er iets gebeurde in de wedstrijd was het meteen hangen. 9e minuut; Trippier pikte een afvallende bal uit een standaardsituatie op, Correa ging meteen diep en gaf een voorzet op Costa die fijn raak knikte. Niet lang daarna volgde een penalty nadat Domingos Duarte Félix kwijt was. Het had dus na een kwartier 2–0 kunnen zijn, maar Saúl stuitte op keeper Rui Silva. Verder was het op een noodzakelijke redding van Oblak na warmdraaien voor het sloopwerk in de tweede helft. Félix domineerde en zette veel fraaie aanvallen op met Carrasco, Costa en Correa. Na rust was er meteen geen houden aan met hulp van de jonge Portugees. Félix bereikte Correa prachtig aan de overzijde van de 16 die vervolgens onberispelijk raak schoot. Na iets meer dan het uur was er opnieuw een fraaie opzet tussen Félix, Costa en Correa voor een 3–0.

Daarna was het aan Llorente, Vitolo en debutant Suárez. Net geen twee minuten op de klok; Granada kloot bij een uittrap en het is Suárez die Llorente bedient voor de 4–0. Bedrijvig als Suárez was, schoot hij niet veel later voorlangs en was de shithousery met een ingetrokken penalty een feit. In de 85e minuut mocht Suárez dan zelf voor de 5–0 met een fraaie kopbal na goed sleurwerk van Llorente. De eretreffer voor Granada was slechts een kort intermezzo. Vlak voor het scheiden van de markt mocht Suárez na een een-twee met Vitolo voor zijn tweede goal van de dag gaan. 6–1.

Of Granada op zijn sterkst was, of niet: deze wedstrijd demonstreert de kanten waarheen Cholo Simeone kan met zijn selectie. Eerst de schoonheid van het zestal Saúl, Koke, Carrasco, Costa, Correa en monster Félix; daarna Thomas Partey, Llorente, Vitolo en Suárez. Ik zeg wel eens N=1, sterf niet als een opportunist; we gaan woensdag tegen Huesca en zaterdag tegen Villarreal zien of Granada-thuis een voorbode was. In ieder geval is het goed om te zien dat Suárez kon loeren en mannen als Vitolo en Llorente veel sleurwerk deden. Hem zijn energie laten doseren is de essentie om fit en scherp te blijven; een doelpuntenmachine pur sang, ook op zijn 33e.

FC Barcelona v Villarreal

Meer dan de seizoensopener stond de week van FC Barcelona vanzelfsprekend in het teken van het vertrek van Luis Suárez, maar daar ben ik vrijdag uiteraard al diep op ingegaan. Er is vanzelfsprekend leven na El Pistolero of er nu wel of niet nog iemand voor terug wordt gehaald. De Catalanen startten tegen het ambitieuze Villarreal met een voorhoede Griezmann, Coutinho, Fati, Messi. Wat je op papier dus al ziet: een valse spits. Villarreal startte met dezelfde basis als eerder, alleen aankoop Estupiñan op linksback was nieuw.

Het eerste kwartier was even op gang komen, maar daarna begon het klokje te tikken. Alba ging na een pass van Lenglet diep achter de laatste lij, trok de bal terug op Fati die vervolgens geweldig afwerkte. Barça ging scherp van start, Villarreal was chaos. Dat viel goed terug te zien bij de 2–0. Coutinho kon vogelvrij de bal ontvangen in de as, het veld oversteken en Ansu assisteren voor de 2–0. Het vat Villarreal samen: er is nog weinig afstemming tussen de linies, het valt defensief vaak uiteen tussen verdediging en middenveld; gecombineerd met weinig diepte in het aanvalsspel is dat onverteerbaar tegen Barça.

Wellicht was de penalty die Barça naar 3–0 bracht iets te makkelijk gegeven, maar dat was een gevolg en niet de oorzaak van Villarreal’s problemen. Barça stond telkens goed om de bal terug te veroveren, bewoog veel en stichtte chaos met de valse spitsen. Voor rust speelde Messi zichzelf vrij van het Villarreal-blok en kon vanaf links voorzetten op de opgestoomde Busquets, waar Pau zo van schrok dat de 4–0 alsnog daar was. Asenjo heeft nog een hoop kunnen verhoeden, maar er was geen houden aan.

Na rust viel Barça stil hoewel de linkerkant met Alba, Messi, De Jong en Fati voort bleef denderen. Villarreal kon slechts tegenhouden; echt goede schoten waren er nauwelijks van hun kant. Wel lieten ze met wissels als Kubo, Trigueros en Iborra zien dat dit elftal vrij breed zit in de kwaliteit.

Ansu Fati moet nog 18 worden, maar trekt zijn geweldige performance namens Spanje drie weken terug tegen Oekraïne vrolijk door. De linksbuiten brengt diepte, verrassing en rendement; alleen leverde het geen MOTM-verkiezing op. Budweiser is namelijk de sponsor van LaLiga, dus werd het maar Jordi Alba.

Goed, de grote vraag is dan; was Barça zo goed, was Villarreal zo meh? Iets van beiden zou ik zeggen. Barça was formidabel en alert, Villarreal was en is nog zoekende. Dat versterkt elkaar flink. De komende week zullen we het verhaal nog iets scherper krijgen als Barça hun angstgegner Celta bezoekt en Sevilla ontvangt; Villarreal treft Alavés en bezoekt Atlético Madrid.

Op de andere velden

Sevilla startte haar LaLiga-campagne met een 1–3 zege bij het gepromoveerde Cádiz. Lopetegui rouleerde wat in zijn elf en had voor Sergi Gomez, Gudelj, Oliver Torres en En-Nesyri plaatsen ingeruimd. Cádiz, dat via de bedrijvige Pombo tot kansen kwam, uit haar defensieve comfortzone halen was een redelijke uitdaging. Die linksbuiten was ook de aanstichter van Salvi’s 1–0. Op het uur stelde Lopetegui bij, bracht De Jong en vier minuten later kopte hij geniaal voorbereidingswerk van de sterk spelende Navas binnen. Het leek 1–1 te blijven.. tot de 89e minuut; Jordan stak Munir prachtig weg en het was 1–2. Niet veel later viel na een slotoffensief nog de 1–3 nadat Munir weer diep ging en af kon leggen op Rakitic.

Real Sociedad won met 0–3 op bezoek bij Elche, dat haar eerste duel van het seizoen speelde. David Silva en Mikel Merino voerden de hele wedstrijd de boventoon; Elche had twee grote kansen, maar dat viel in het niet bij het geweld van de ploeg uit San Sebastian. De assist van Merino bij de 0–1 is het opzoeken waard; de 0–3 van Roberto Lopez was een heerlijke knal. Met nog een week markt te gaan, zit Elche in een bijzonder lastig parket om goed voor de dag te komen in 2020/21.

Osasuna v Levante was een acceptabele opstarter van de zondag. De uitclub won met 1–3 en daarbij speelden technicus Campaña (waarom voetbalt hij nog bij Levante..) en El Comandante Morales een hoofdrol. Het valt niet aan Morales af te zien dat hij 33 is; zijn diepgang en technische kwaliteiten zijn zo lastig te verdedigen. Verder: de assist van Campaña bij de 1–2 van Roger Marti is het terugkijken waard. Veel zin om dit vreemde counterelftal tegen Sevilla en Real Madrid te zien spelen. In wedstrijden tegen het hoogste segment laten ze het nooit afweten op de een of andere manier.

De stand, via Teletekst NOS

De doordeweekse speelronde

Dinsdag 19:00, Real Sociedad tegen Valencia. Zo’n zeven maanden terug werd Valencia daar al van de kaart geveegd; nu kan de treurigheid zich wellicht herhalen of erger worden. Real Sociedad heeft door Elche-uit een opkikker gekregen, terwijl Valencia in een afzichtelijk, treurig duel 1–1 speelde thuis tegen Huesca. 4 uit 3. Javi Gracia viel er van in slaap en roept op de maandagse persconferentie nog maar eens hoe teleurgesteld hij is in het beleid van het bestuur. De club kaal laten plukken, de defensie blessures op zien lopen, maar er niets voor terugbrengen. Bewuste sabotage, wie zal het zeggen.

Ook dinsdagavond, maar dan om 21:30, Getafe tegen Real Betis.. Betis-rechtsback Emerson is geschorst en dan is uitgerekend Montoya nu in quarantaine door besmetting binnen de fam. Ik wens de rechtsback van dienst veel succes tegen Marc Cucurella.

Woensdagavond, 21:30. Real Madrid verschijnt dus zonder Kroos (en eindeloos gebed Hazard?) aan de start tegen Real Valladolid. Vorig seizoen ging dat ook niet van harte. In speelronde 2 werd het 1–1 in Bernabeu, eind januari werd een zwaarbevochten 0–1 zege gehaald in Zorrilla. Kan het immer compacte Valladolid opnieuw Real Madrid tot het uiterste dwingen?

Als u donderdagavond eerst de CL-loting hebt bekeken, is er tijd voor Sevilla v Levante (19:00) en Celta v Barça (21:30). Sevilla won vorig seizoen pas laat met 1–0 door een kopgoal van Luuk de Jong; in het uitduel werd het 1–1. Geen walkover voor Lopetegui’s mannen lijkt het. Celta-uit is voor Barça ook traditioneel hels. Het is alweer sinds april 2015 dat Barça daar voor het laatst won. Drie maanden terug speelde Celta laat gelijk dankzij een vrije trap van Iago Aspas, 2–2.

Het schema doordeweeks, via Teletekst NOS

Linktips

De geblesseerden en geschorsten voor speelronde 4

Het interview met Frenkie de Jong in El Pais (gewoon de vertaalmachines gebruiken)

Pieter Zwart analyseert Barça v Villarreal

De nieuwe Neutrale Kijkers die deze week verschijnt over Barça v Villarreal

Respect hebben voor de Atlético-badge, Luisito.

Spare a thought for Nigel de Jong; over Lionel Messi.

Ziet graag Ajax voetballen. Kijkt veel naar LaLiga.

Ziet graag Ajax voetballen. Kijkt veel naar LaLiga.