LaLiga — Wat al geweest is (1)

Je houdt ervan of je houdt er niet van; we zitten midden in de interlandperiode. Ik ben er zelf geen groot fan van, dat geheel terzijde. Zo geeft het aan de andere kant wel ruimte om een blik te werpen op wat geweest is in de eerste vijf speelronden LaLiga. Wie hebben zich sterk getoond? Wie hebben zich zwak getoond? Dat probeer ik vorm te geven met verliespunten; de ene club heeft vijf wedstrijden gespeeld, de ander vier en weer de ander drie.

In ieder geval een beschouwing van de top 4 hier.

FC Barcelona — 2 verliespunten

Terwijl het in de bestuurskamers onverminderd grimmig blijft, probeert Ronald Koeman zijn team te laten wennen aan zijn 4–2–3–1-systeem. Waar Messi de afgelopen seizoenen het middelpunt was, probeert Koeman nu het team meer voorop te stellen. In de eerste drie wedstrijden zagen we een tactisch sterk geheel. Grote kansen worden door een sterke defensieve organisatie nauwelijks weggegeven, terwijl bij balverlies meteen massaal druk wordt gezet. Daarnaast lijkt de linkerkant van Barça ook weer als vanouds te tikken met Alba, Frenkie, Messi en Fati in de spotlights. Alleen Griezmann lijkt opnieuw de tweede viool te moeten spelen als werker aan de rechterzijde.

Zo kan het deze weken dus dat de op het oog herboren Coutinho (1 goal, 2 assists) en de 17-jarige Ansu Fati (3 goals) het nog beter doen dan Lionel Messi in de droge statistische lijstjes. Hoe vroeg het nog is in het seizoen; dat is een pluspunt. Onder Koeman speelt Coutinho als 10, wat hem zowel aanvallend als defensief flink aanwezig maakt. Hij heeft een goal en twee assists op zijn naam, maar liet tegen Sevilla veelvuldig zien ook niet beroerd te zijn om zijn defensieve taken uit te voeren door naast Busquets te verschijnen als Frenkie de Jong linksachter of voorin te vinden was.

Het knelpunt van de Catalanen lijkt dit seizoen te gaan zitten in fitheid/conditie en selectiebreedte. Koeman laat zijn team met veel intensiteit spelen, maar later in de wedstrijden lijkt dat voelbaar in de beentjes. Rouleren is dan nodig; Pjanic liet zich goed zien in de invalbeurten, waar de 17-jarige Pedri steeds defensief uitstekend meedeed. Alleen lijkt op veel posities het verschil tussen A- en B-keuze te groot. De selectie is de afgelopen weken flink uitgedund (Suárez, Rafinha, Rakitic, Vidal etc) maar het leverde bij lange na niet genoeg geld op om daadwerkelijk versterkingen te halen in de vorm van bijvoorbeeld Depay.

Sevilla — 2 verliespunten

Nog geen twee maanden na de Europa League-eindzege heeft Sevilla alweer de eerste drie wedstrijden in het seizoen erop zitten. Daarin lijkt weinig veranderd aan de twee gezichten die Sevilla kent. Als ze niet het spel hoeven te maken, zijn ze een levensgevaarlijke tegenstander. Als ze wel het spel moeten maken, kunnen hun wedstrijden een hemeltergende zit zijn. Vooralsnog zit Sevilla steeds aan de goede kant van de medaille in die wedstrijden, waar ze tegen FC Barcelona dan dat andere gezicht van een geduchte uitdager kunnen laten zien.

Monchi heeft in de zomer van 2019 moeten vechten voor de aanstelling van trainer Julen Lopetegui, maar met resultaat. Rap 14 maanden later is het voor elke ploeg vervelend om tegen Sevilla te spelen. Bayern München won bijvoorbeeld pas in de verlenging de Europese Super Cup, terwijl FC Barcelona niet verder kwam dan 1–1 in eigen huis. De tactische organisatie waarin iedereen zich wegcijfert, is lastig te kloppen. Ik kan me moeilijk bedenken welke club een zorgeloze wedstrijd heeft gehad tegen Sevilla. Keeper Bono maakt indruk; de driehoek Koundé, Diego Carlos, Fernando des te meer. En dan helpt de rest van het team net zo hard mee in defensief opzicht. Daarnaast heeft Lopetegui inmiddels de naam om wedstrijden perfect te lezen en die om te draaien met zijn tactische wissels.

Tegen Cádiz en met name Levante was Sevilla onmachtig en kwamen de winnende goals pas in de respectievelijk 89e en 91e minuut. Het is het bekende ‘andere’ gezicht dat je in de topwedstrijden nauwelijks ziet. Ten opzichte van vorig seizoen leveren ze met Banega een van de beste middenvelders van de Liga in, dat klopt. Maar ook mét de Argentijn was het regelmatig niet om aan te gluren als bovenliggende partij. Door het midden is er dan weinig beweging en moet het van bevliegingen op de flanken komen. Vorig seizoen kwam dat ook nog een beetje van Reguilón; nu moet het specifiek via Ocampos en de momenteel geweldig in vorm zijnde Navas komen.

Real Madrid — 2 verliespunten

Het Real Madrid-recept blijft onder Zidane er een van eenvoudige aard: per wedstrijd kijken wat voor materiaal je nodig hebt om de wedstrijd te winnen, defensief alles dichthouden en vanzelf aan aanvallen toekomen. Geef de kampioen eens ongelijk. Dit seizoen moet het in aanvallend opzicht van wat meer mensen gaan komen dan alleen Ramos en Benzema; vorig seizoen ging dat simpelweg nergens over. Helaas voor de Koninklijke kan dit probleem niet meteen opgelost worden met een aankoop van buitenaf. Mede door Covid kon er geen cent worden geïnvesteerd in de selectie en zijn effectief de van huur teruggekeerde Odriozola en Ødegaard de enige nieuwe aanvullingen.

De Spaanse kranten schrijven deze weken weer vol verheuging over de vorm van Thibaut Courtois: won hij vorig seizoen de Zamora-prijs voor de LaLiga-keeper met de minste tegengoals, nu laat hij in de eerste weken van het seizoen zien dat hij deze prijs dolgraag opnieuw wil winnen. Het seizoen is nog lang maar tegen Betis, Valladolid en Levante was hij weer aanwezig met enkele goede reddingen; tuurlijk heeft dit ook te maken met de ijzersterke defensieve organisatie voor hem, maar de Spaanse commentatoren hebben toch meerdere malen Paradon in hun microfoon weten te schreeuwen. Daar moet je je best voor doen. Deze weken wordt het voor Real Madrid wel spannend om te zien wie het duel der rechtsbacks gaat winnen. Carvajal zal bijna de hele groepsfase CL missen door een knieblessure; ook Odriozola heeft au. Uit het noodpakket der rechtsbacks liet Nacho tegen counterploeg Levante in ieder geval een prima indruk achter. Wellicht dat Lucas Vazquez ook nog een kans krijgt tegen een minder gevaarlijke ploeg.

In aanvallend opzicht was er na het openingsduel bij Real Sociedad (0–0) al lichte paniek in de krantjes. Real Madrid had controle over haar tegenstanders, maar tot echt concrete kansen leidde het toen niet. Vooralsnog lijkt dat duel slechts een incident, want in de andere duels had Real Madrid een veel duidelijker idee met de bal. Hoewel Benzema nog maar één keer gescoord heeft, is hij constant in beweging en helpt hij links.. rechts.. en door het midden voor oplossingen. Vinicius Junior en Marco Asensio hebben daarnaast in de tweede helft tegen Valladolid en hele wedstrijd tegen Levante laten zien waarom Zidane op hen vertrouwt deze dagen; in de vorm van goals, assists en kansen. Ondertussen voeren voeren Fede Valverde en Luka Modric de boventoon op het middenveld; Odegaard kreeg twee kansen en pakte ze helaas niet. De bank is voorlopig zijn destiny.

Atlético Madrid — 4 verliespunten

Schijn bedriegt wel vaker bij Atlético. Toch was ik zo naïef om na de vlammende 6–1-thuiszege tegen Granada te denken dat het bij Simeone’s equipe voortaan voetbalshows bij de vleet zouden zijn. Voor deze naïviteit werd ik bijzonder hard afgestraft in de vorm van twee keer 0–0; uit bij promovendus Huesca, thuis tegen Villarreal. De eeuwige uitdager van FC Barcelona en Real Madrid heeft daarmee meteen een kleine achterstand op de andere leden van de top-4 van vorig seizoen.

Was het met Félix, Costa en Correa & Suarez en Llorente nog genieten geblazen tegen Granada; hoe hemeltergend was het tegen Huesca en Villarreal. Het moet gezegd worden; Granada speelde ook met een geroteerd eltal wegens Europese belangen maar dan nog was Atlético imposant. Echter, wanneer de tegenstander zich met 11 man terugtrekt op eigen helft lijkt Atlético zich geen raad te weten. Pas laat stonden tegen Huesca de eigenzinnigste spelers op het veld die van niets iets konden maken, maar tegen Villarreal was dat zelfs niet genoeg. Of Suárez en Llorente op het veld staan of niet, de ruimtes en diepteacties worden vooralsnog nauwelijks gemaakt. Dan wordt het al snel kijken naar Joao Félix. Krijgt Simeone in het tweede blok positieve verandering hierin?

In defensief opzicht zijn er nauwelijks kopzorgen voor de mannen van Simeone, maar wat betreft het middenveld zijn de alarmbellen wel afgegaan toen Atléti op Deadline Day Thomas Partey kwijtraakte. Arsenal betaalde zijn clausule van 50 miljoen euro en gaf er Torreira voor terug op huurbasis. Ik ken Torreira niet goed genoeg, maar het wordt een uitdaging om Thomas Partey te vervangen. De Ghanees is nooit de eerste naam geweest die genoemd wordt als het over Atlético gaat, maar hij is wel een zeer goede passer, zet goed druk, vangt veel afvallende ballen op en heeft de meeste Atléti-intercepties in 2019–20 gehad. Saúl heeft wat dat betreft al eens in the Guardian uitgelegd hoe lastig het kan zijn om controleur te wezen bij Atlético.

Ziet graag Ajax voetballen. Kijkt veel naar LaLiga.

Ziet graag Ajax voetballen. Kijkt veel naar LaLiga.